Verslag van FamilyCamp in Mauloff (augustus 2001)

Thema: Our Earth Without Boundaries?

Om te beginnen: ik zag er wel tegenop om naar toe te gaan: vakantie in zo'n menigte leek me niets. Maar Niek en Marieke wilden graag, dus dan toch maar - op de valreep- opgegeven. Ik heb er geen spijt van gehad!
Alles begon al op het station Bad Camberg: een heuse bus stond voor ons klaar! Geweldig, al de bagage onderin en al ontmoetingen in de bus.Mauloff: een "evangelisch vakantiedorp" betaald van Duitse kerk-belastingcenten. Een hoofdgebouw met verschillende zalen, bungalows voor hele gezinnen, kamers en een zwembad plus sauna.
In Mauloff aangekomen, werden bungalowsleutels en naamkaartjes op wasknijpers uitgedeeld. Het "inchecken" duurde even: iedereen zag iedereen en het was een vrolijke ontmoeting.
We konden meteen aan tafel wat we met graagte deden: heerlijk, zo'n uitgebreid buffet en gezellig om bekend en onbekend te spreken. 's Avonds kregen we een aantal regels in vier talen (Duits, Engels, Nederlands en Russisch) te horen en daarna deden we een kennismakingsspel: we moesten onszelf indelen in groepen op eerste letter van je naam, leeftijd of geboortedatum waarbij we cijfers met gebaren moesten duiden. Om iedereen stil te krijgen gebruikten we een Quakermethode (?): iemand stak een hand op en al gauw volgden de anderen.
's Nachts sliep je heerlijk: dankzij de Duitse rolluiken was het echt donker.
Voor het ontbijt konden de liefhebbers al een plons in het zwembad nemen, een vogelwandeling maken, Tai-Chi beoefenen of wijdingssamenkomst houden.

Na een heerlijk buffetontbijt begon ik met zingen. Er deden ook kinderen mee, dus het best gingen "Vader Jakob", "Grote klokken zeggen" maar later in de week waren "Jubilate" en "Der Popel" (over een wolf uit je neus, erg vies maar erg leuk) populair. Dat Duitse Quakers ook kunnen relativeren (wat ik bij ons wel eens mis!), bleek uit het lied over tien kleine Quakertjes waarvan er telkens een in slaap valt.
Daarna de "Worship sharing" : iedereen is ingedeeld in vaste groepen die elke dag een uur bij elkaar komen. Om een begin te maken is er een thema van de dag, bijvoorbeeld: "Waar en hoe leven wij?" "Muren, conflicten en grenzen" "Beter zonder grenzen?" "Feest van de mens en de aarde". Elke groep is vrij om zich hier wel of niet aan te houden. In de praktijk bleek de invulling steeds dieper en persoonlijker te worden. We "bouwden" aan een groep. Het bleek prettig om -bijna- elke dag met dezelfde groep te beginnen.

Na de worshipsharing waren er verschillende groepen waar je al dan niet aan mee kon doen: yoga, meditatief dansen, bijbelgroep, discussie over 't thema van de dag. Ik deed mee in de bijbelgroep. Janet Scott gaf ons leuke opdrachten: toen we het over de toren van Babel hadden, liet ze ons tegelijk enkele regels in ieders eigen taal hardop lezen: dat gaf vanzelf een idee van de Babylonische spraakverwarring. Ze wist bovendien leuke verbanden te leggen!
's Middags waren er activiteiten waar ook kinderen aan mee konden doen: wandelen, boogschieten, mandjes vlechten van boombast, astronomie, jongleren en acrobatiek, creatief schrijven, drummen in trance, knutselen, koor voor mensen die niet kunnen zingen, enz. Maar je kon je ook terugtrekken en alleen gaan lopen, zwemmen of gewoon lekker bij je huisje op het terrasje in de zon zitten
's Avonds liep de "epiloog" voor kinderen steeds over in een avond voor de groteren: een verhaal, volksdansen -sommige dansen vond ik knap lastig maar de pret houd je op de been!-; een zeer interessante lezing over de Limes -de noordelijke grens van het Romeinse rijk, waarbij iemand ook nog als Romeins senator aangekleed werd. Ik kon hem daarna bijna niet meer "gewoon" zien!-; een fantastische goochelact en ook nog een prachtige jongleeract.

Hoogtepunt voor mij was de culturele avond: elk land liet iets van eigen cultuur zien. We begonnen met Nederland: Ide was Zwarte Piet en Hadewijch vertelde over Sinterklaas. Zwart Pietje deed toen voor hoe het strooien met echte pepernoten ging! Verder de zevensprong, twee emmertjes water halen, waarbij Ankie en Pieter zelfs op klompen dansten en de klompendans door Marijke in Volendammer kostuum. Ieder land liet zo iets eigens zien. Sommigen een lied, anderen hadden iets gebakken, enz. De Russen oogstten veel gelach met hun lied over een verliefd meisje. Deze avond eindigde met een zeer rustige dans met lichtjes die langzaam maar zeker doorgegeven werden aan elkaar en zo de hele zaal verlichtten. De stilte die daarna inviel werd tot tweemaal toe verbroken om af te sluiten maar viel telkens weer in. Het was betoverend mooi.
De kinderen hebben zich zeer goed vermaakt, hetzij in de kindergroep (er waren drie leeftijdsgroepen met deskundige leiding), hetzij met de middagactiviteiten. Het was fijn dat er veel kinderen waren zodat iedereen wel leeftijdgenoten kon vinden.
Ik vond het heerlijk dat je erg vrij was: je kon aan alles meedoen, maar hoefde niets. Lekker bij je huisje lezen, wandelen of in een groep iets doen: het kon allemaal.
De organisatie was perfect: de autobussen om ons van het station te halen en weer terug te brengen, een ingelaste excursie naar een Romeinse legerplaats, de liederenbundel -ook goed te gebruiken voor onze jaarvergadering!-, elke dag mededelingen, kopieën van de wandelkaart, die je kon lenen, paraplu's in regenboogkleuren, ook voor ieders gebruik - kleuren van de regenboog liepen als een rode draad door de dagen heen-, bij het afscheid bellenblaas om het laatste uur nog pret te hebben. Aan alles was gedacht.

Wij hebben dankzij de inspanning van veel mensen er een heerlijke vakantieweek gehad en ik geniet nog na!

Marie-Jose Wouters

Ga naar Startpagina De Vriendenkring
Ga naar "Ontmoet de Quakers"