Majorie Sykes werd geboren in 1905 en groeide op in een mijnbouwdistrict in
het zuiden van Yorkshire in Engeland. Haar vader was onderwijzer daar.
Ze studeerde Engels in Cambridge en behaalde haar doctoraal cum-laude. Vervolgens
ging ze in 1928 naar India om les te geven aan de Bentick Meisjesschool in Madras.
Ze leerde daar Tamil en Hindi en werd heel snel hoofd van de school. Ze voerde
veel onderwijskundige vernieuwingen in.
In Madras werd ze Quaker. Later werd ze doorRabindranath Tagore (Winnaar van
de Nobelprijs voor literatuur) gevraagd om de "Vertegenwoordiger van de Engelse
Cultuur" in zijn vernieuwende universiteit in Santinikan in Bengalen te worden.
Gedurende de laatste jaren van zijn leven werkte zij nauw met hem samen. Omdat
ze inmiddels ook vloeiend Bengali sprak vertaalde ze veel van zijn werken in
het Engels. In de periode 1944-1946 bekleedde ze de C.F. Andrews Leerstoel aan
de Santinikan universiteit. In die zelfde periode werkte ze aan Andrew's biografie.
Ze kende Gandhi erg goed en ze was actief in zijn Geweldloze Beweging voor de
onafhankelijkheid van India. Nadat die onafhankelijkheid bereikt was ging ze
naar Gandhi's ashram als hoofd van zijn Programma voor Basis Educatie.
In die functie trainde ze onderwijskrachten in Gandhi's sociale hervormingen.
Later breidde ze dit trainingsprogramma uit in haar eigen woonplaats in Nilgiri
Hills in het Zuiden van India.
Ze ging naar de Verenigde Staten en Canada als een adviseur van de geweldloze
Mensenrechten Beweging in 1964. Drie jaar lang was ze lid van het Vredesteam
dat de wapenstilstand tussen de Indiase regering en de vrijheidsstrijders uit
Nagaland controleerde. De laatste jaren van haar leven bracht ze door in Woodbrooke en Swarthmore
in Engeland.
Ga
naar index Quaker Encyclopedie
Ga
naar startpagina "De Vriendenkring"