James Nayler (1618-1660) was afkomstig uit de omgeving van Wakefield in Engeland.
Hij was geen bekeerling van George Fox, doch kwam onafhankelijk van hem tot de ontdekking van het Innerlijk Licht. Op zoek naar Fox, belandde hij op Swarthmore.
Toen hij zich in 1653 voor het gerecht van Westmoreland moest verantwoorden wegens godslastering, had zijn ontroerende getuigenis ten gevolge, dat één der rechters, Antony Pearson, zich bij de Quakers aansloot. In oktober 1656 werd hij vrijgelaten en deed kort daarna zijn intocht in Bristol, waarbij hij die van Jezus in Jerusalem nabootste. De authoriteiten waren ontzet en grepen streng in. Nayler werd veroordeeld om in Londen en in Bristol te worden gegeseld, aan de kaak gesteld en als godslasteraar gebrandmerkt. Daarna werd zijn tong doorboord en werd hij in de gevangenis geworpen.
Spoedig zag hij in, dat hij verkeerd had gehandeld en kwam daar ook openlijk voor uit. Hij droeg zijn straf geduldig en deemoedig, en na zijn vrijlating leefde hij "in grote zelfverloochening, zeer op zijn hoede tegenover zichzelf."
Hij vatte zijn Quakerwerk in Londen weer op en ging een jaar later op weg naar het noorden om zich in Wakefield bij zijn vrouw en kinderen te voegen. Kort daarop werd hij overvallen, uitgeplunderd en vastgebonden. Zo vond men hem 's avonds in het veld liggen. Hij werd naar het huis van een Vriend in de buurt gebracht, waar hij eind oktober 1660 overleed.